Przejdź do treści
wcag

kontrast

Zmiana kontrastu Zmiana kontrastu Zmiana kontrastu Zmiana kontrastu Zmiana kontrastu Zmiana kontrastu

czcionka

wsparcie

Podkreśl elementy klikalne
deklaracja dostępności

Jak zacząć?

Poniżej prezentujemy trzy teksty dotyczące idei kształcenia na odległość autorstwa dr Magdaleny Ślawskiej, prof. UŚ, dr Magdaleny Piotrowskiej Grot oraz dra Mikołaja Marceli. Mamy nadzieję, że będą one stanowiły inspirację do realizacji zajęć w formie e-learningu.

Jednocześnie zapraszamy do zapoznania się z pozostałymi informacjami dotyczącymi realizacji e-learningu. Czekają na państwa, m.in.: tutoriale dotyczące platformy Moodle oraz oprogramowania Microsoft Teams, propozycje narzędzi do wykorzystania w ramach e-learningu, informacja o bazach danych, nagraniach udostępnianych przez Telewizję Internetową UŚ TV. Informacje dotyczące e-learningu są uzupełniane na bieżąco.

Zachęcamy również do zadawania pytań związanych z e-learningiem w okresie zawieszenia realizacji zajęć dydaktycznych w Uniwersytecie Śląskim. Pytania można zadawać z użyciem systemu HELPDESK.


Potrzebujesz wsparcia w zakresie e-learningu? Oto miejsca gdzie możesz uzyskać wsparcie i wymienić doświadczenia z innymi nauczycielami akademickimi: 

Miejsce do wpisywania kodu w MS Teams


O uczeniu zdalnym, cz. 1 - dr. M. Ślawska

Nagle znaleźliśmy się w sytuacji gigantycznego popytu na kształcenie zdalne. To, co się wyraźnie zmieniło, to przestrzeń edukacji – która tworzy się poza murami uniwersytetu i szkoły. Ale tym samym wkrada się do niej pewna nieformalność kształcenia.

Nastąpił prawdziwy wysyp narzędzi, baz danych, wsparcia on-line naszej dydaktyki – czy to akademickiej, czy szkolnej. Jednak wydaje mi się, że myśląc o e-learningu, trzeba na moment odłożyć same narzędzia. Mimo, że moment kryzysu wymusza na nas ich szybkie opanowanie. Myślę, że teraz to dobry czas, aby się zatrzymać i jeszcze raz zdefiniować naszą dydaktykę. Jej sens. 

Zanim wybierzemy narzędzia do pracy zdalnej, zadajmy sobie przede wszystkim pytanie o cel zajęć, o ich efekty, o sam proces. Co można przełożyć i przekształcić na pracę zdalną, a czego nie jesteśmy w stanie zrobić w świecie cyfrowym. Narzędzia zawsze będą wtórne w tym procesie, zawsze pozostaną tylko narzędziem – choć teraz niezwykle istotnym, bo pozwalającym na utrzymanie naszych relacji ze studentami. 

Nie skupiajmy się jednak na samych narzędziach wspierających zdalne kształcenie, na bazach danych – pomyślmy o naszej pracy edukacyjnej – projektowo. Jesteśmy bowiem w fazie dydaktycznego eksperymentu. 
I najważniejsze – zaufajmy sobie, naszym studentom, zadbajmy o relacje. 

Autor: dr Magdalena Ślawska, prof. UŚ - Dyrektor Uniwersytetu Otwartego w Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, 
Wydział Nauk Społecznych

O uczeniu zdalnym, cz. 2 - dr M. Piotrowska-Grot

W obecnej sytuacji wszyscy działamy w niespodziewanym przyspieszeniu, w pierwszych odruchach akademicy i nauczyciele zaczęli bardzo intensywnie, w przytłaczającym niemal natężeniu, oddolnie organizować grupy wzajemnego wsparcia, dzielić się wszystkimi znanymi sobie narzędziami, platformami, bazami wiedzy. Początkowo wszyscy wpadliśmy w ten nurt, ale równie szybko pojawiła się refleksja i wątpliwości – co zrobić z tymi zasobami, jak zorganizować proces dydaktyczny, skoro mamy do dyspozycji jedynie narzędzia wspierające, które nie zastąpią żywej dyskusji, dydaktyki kontaktowej, a dodatkowo jest początek semestru i relacje w grupach jeszcze nie zdążyły się zawiązać.

Moja wiedza i umiejętności dydaktyczne to suma wielu elementów: podstaw zaczerpniętych z zajęć w czasie studiów, ogromu lektur, ale przede wszystkim rozmów – z akademikami bardziej doświadczonymi, z bardzo różnymi osobowościami dydaktycznymi, ze studentami. Dydaktyka, a nawet szerzej – nauka,  to dla mnie zderzanie różnych perspektyw. Bez tego dialogu czy jakiegokolwiek substytutu nie wyobrażam sobie rozwoju. Wymieniajmy się swoimi dobrymi praktykami, wspierajmy wzajemnie (nauczyciele i nauczyciele akademiccy właśnie to od wielu dni robią, szukając odpowiedzi i odkrywając, że nikt nie zna wszystkich rozwiązań, ale każdy z nas ma inne; łącząc wielość perspektyw).

Uczenie kontaktowe jest teraz jednak niemożliwe. Wszystkie narzędzia, ciekawe, przystępne, ułatwiające zarówno planowanie, jak i realizację działań dydaktycznych, to tylko techniki wspomagające, nie zaś zastępcze, na pewno nie na Uniwersytecie. Trzeba też pamiętać, że nie każdy z nas – pracownic, pracowników, studentek i studentów – dysponuje odpowiednim sprzętem.

Należy więc przeselekcjonować wielość możliwości, jeżeli komuś odpowiada kontakt mailowy czy inne najprostsze formy czatu (wybierzmy też jeden kanał, unikając informacyjnego szumu), to według mnie nie ma konieczności wdrażania setek ulepszeń. Zanim jednak zaczniemy działania – przede wszystkim warto zapytać studentów, jakie mają pomysły, nie zarzucać ich materiałami pozbawionymi komentarza, pytań problemowych - pamiętajmy o śladach pamięciowych, o tym, że wiedza „musi się uleżeć” i nie da się tego osiągnąć w nieprzepracowanym nadmiarze, warto zrobić mniej, a dokładniej, odświeżyć sobie zasady metody problemowej, wyznaczać studentom obszary, w których mogą przejąć inicjatywę, wyszukać egzemplifikacje omawianych zagadnień teoretycznych, zaktywizować się do samokształcenia.

Warto także pamiętać, że praca z domu to nadal praca – planujmy, wyznaczajmy godziny, zarezerwujmy także czas na odpoczynek – swój, uczniów, studentów.


Autor: dr Magdalena Piotrowska-Grot - Z-ca Dyrektora Uniwersytetu Otwartego w Uniwersytecie Śląskim w Katowicach

O uczeniu zdalnym, cz. 3 - dr. M. Marcela

 

Ta nowa sytuacja, w której się znaleźliśmy, jest dla nas wszystkich trudna - w końcu nikt nie przygotował nas na nią, również tradycyjny sposób funkcjonowania dydaktyki na uniwersytecie na pierwszy rzut oka nie daje się przełożyć na szybko na realia, w których będziemy funkcjonować w najbliższych tygodniach. Najważniejsze jest w tym wszystkim to, że wcale nie musimy przekładać dotychczasowych form pracy na e-learning. Wspólnie wykorzystajmy tę sytuację jako okazję do przetestowania, jak może wyglądać nieco inna forma pracy ze studentami na uniwersytecie. W przygotowaniu zajęć oczywiście bardzo pomocne będą platformy e-learningowe i narzędzia do nauki online -  nie znaczy to jednak, że powinniśmy przygotowywać wykłady w formie dostępnych dla wszystkich chętnych webinariów na Facebooku (co oczywiście jest możliwe) albo ćwiczeń z wykorzystaniem platformy Discord. Narzędzia cyfrowe mogą w pewnym stopniu umożliwić odtworzenie typowego modelu nauczania na uniwersytecie, ale czy tego potrzebujemy? Czy ta wyjątkowa sytuacja, w jakiej się znaleźliśmy, nie jest dobrą okazją do przemyślenia możliwości innej dydaktyki? To rozmowa, którą na uniwersytecie odwlekamy od wielu lat, ale chyba nareszcie czas zacząć o tym myśleć i prowadzić w tej sprawie dialog. Zastanowić się, jak przejść od kultury nauczania do kultury uczenia, bo tego coraz bardziej wymagają od nas studenci, rynek pracy i przede wszystkim otaczający nas świat.
 
By zachęcić do nieco innego podejścia warto mieć na uwadze to, do czego neurobiologia i neurodydaktyka przekonuje w ostatnich latach. Okazuje się, że mózg człowieka nie jest stworzony do zapamiętywania informacji i gromadzenia wiedzy, lecz jest plastycznym narzędziem do rozwiązywania istotnych dla niego problemów. Wszyscy - zarówno my, jak i nasi studenci - uczymy się przez praktykę, doświadczanie nowych sytuacji i znajdowanie odpowiednich strategii i rozwiązań. Tym jest nasza praca naukowa, gdy analizujemy i interpretujemy teksty kultury, a następnie zestawiamy je z innymi tekstami. Sami nieustannie uczymy się, tworząc projekty, do których najpierw prowadzimy research, a następnie dobieramy odpowiednie narzędzia, by całość przyjęła formę artykułu naukowego. Podobnie w pracy badawczej w laboratoriach - eksperymentujemy, szukamy nowych rozwiązań, popełniamy błędy i uczymy się na nich, by w końcu osiągnąć sukces. Nie ma innej drogi do prawdziwego uczenia się.
 
Nic nie stoi na przeszkodzie, by właśnie tak podejść do prowadzenia zajęć w nadchodzącym czasie. Być może to najlepszy moment na przetestowanie metody projektowej: przedstawienie studentom ciekawych, nietypowych i nadal nieopracowanych naukowych lub artystycznych - w zależności od kierunku studiów - zagadnień, które związane są z tematyką prowadzonych przez Państwa zajęć; zaproponowanie ewentualnych lektur, ale także pozostawienie studentom przestrzeni na poszukiwanie własnych źródeł; dopuszczenie kreatywnych form realizacji projektu na zaliczenie. Pamiętajmy, uniwersytet nie powinien być miejscem, w którym uczymy dawać znane już odpowiedzi - powinien być przestrzenią zadawania nowatorskich pytań i samodzielnym poszukiwaniem zaskakujących odpowiedzi. Dziś potrzebujemy mniej teorii, a więcej praktyki. Metody projektowe czy ukierunkowane na rozwiązanie konkretne problemu powinny być dziś dla nas nową ramą myślenia o dydaktyce akademickiej.
 
Oczywiście przy takim podejściu studenci zaznajomią się z ograniczonym materiałem względem tego, co planowaliśmy na początku, ale za to wybiorą interesujące ich tematy i przepracują je twórczo w praktyce. Nasza rola jako nauczycieli akademickich sprowadzi się przede wszystkim do konsultowania pomysłów i wspierania studentów w realizacji ich projektów. Być może dobrym pomysłem byłoby także organizowanie - z wykorzystaniem narzędzi e-learningowych czy transmisji na Facebooku - cotygodniowych konsultacji, w trakcie których studenci mogliby poinformować resztę o postępie pracy i otrzymać informację zwrotną pomocną w pracy nad projektami.
 
Warto przemyśleć właśnie taką formę uczenia, tym bardziej że w świetle ostatnich badań różne formy pracy i nauki projektowej uznawane są za najskuteczniejsze i najbardziej utrwalające zdobytą wiedzę właśnie poprzez praktyczne działanie. Stawiają one również na samodyscyplinę i motywację wewnętrzną studentów, co sprzyja ich samorozwojowi.

Autor: dr Mikołaj Marcela - Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Śląskiego
 

Biuletyn informacji pblicznej
facebook instagram twitter youtube issuu research gate issuu

Ważne dane kontaktowe:

Całodobowa infolinia NFZ o koronawirusie:
tel. 800 190 590

Całodobowa Infolinia Powiatowej Stacji Sanitarnej-Epidemiologicznej w Katowicach na temat koronowirusa:
tel. 660 686 917

Najbliższe oddziały zakaźne:

  • Bytom (Szpital Specjalistyczny nr 1, al. Legionów 49),
  • Chorzów (Szpital Specjalistyczny, ul. Zjednoczenia 10),
  • Tychy (Szpital Megrez, ul. Edukacji 102),
  • Cieszyn (Szpital Śląski, ul. Bielska 4).

Pełna lista oddziałów zakaźnych:  www.gov.pl.

Zespół ds. komunikacji i informacji w związku z koronawirusem SARS-CoV-2:

  • dr Lucyna Sadzikowska, prof. UŚ, kierownik biura Rektora UŚ – przewodnicząca zespołu,
  • mgr Justyna Szostek-Aksamit, kierownik Centrum Obsługi Studentów UŚ – członek zespołu,
  • mgr Jacek Szymik-Kozaczko, rzecznik prasowy UŚ – członek zespołu,
  • mgr Radosław Aksamit, kierownik Centrum Medialnego UŚ – członek zespołu,
  • mgr Katarzyna Więcek-Jakubek, kierownik Działu HR i Komunikacji z pracownikami – członek zespołu.

Uniwersytet Śląski w Katowicach
ul. Bankowa 12, 40-007 Katowice
tel. +48 32 359 22 22
e-mail: info@us.edu.pl
NIP: 634-019-71-34

Kontakt dla mediów:
rzecznik@us.edu.pl

Kontakt w sprawie zamieszczania informacji na tej stronie: radoslaw.aksamit@us.edu.pl

© Copyright 2019 - All Rights Reserved